Nico Demeyere

Bij elke nieuwsbrief gaat LOKO Alumni op zoek naar een alumnus van wie zijn of haar daden nog steeds zichtbare sporen hebben achtergelaten bij het huidige LOKO. Voor deze eerste nieuwsbrief spraken we met Nico Demeyere. Nico is senior associate bij het gerenomeerde advocatenkantoor Tiberghien. Zijn LOKO-exploten liggen ondertussen al 10 jaar achter de rug, maar voor onze fuifzaal Albatros blijft zijn hart kloppen. Nico mag dan ook terecht de peetvader van fuifzaal Albatros genoemd worden. Hij zetelt trouwens nog steeds in de Algemene Vergadering van ANDRE vzw, de vzw achter de fuifzaal.

LOKO Alumni: Hoe ben je bij LOKO terecht gekomen?

Nico: Ik zat op kot op Cité en had daar met enkele vrienden een bewonerskring opgericht. Vanuit die kring kwamen we al een beetje in contact met LOKO: we deden bijvoorbeeld mee aan de interfacultaire beker. Vreemd genoeg ben ik uiteindelijk niet via VRG maar via LBK bij LOKO terecht gekomen. Eén van mijn vrienden op Cité was kringvertegenwoordiger van LBK bij Sociale Raad (SoRa). Ik ben enkele keren met hem naar een vergadering van SoRa gegaan en werd daardoor gemotiveerd om mij actief in de discussies te mengen. Het jaar daarop (’98 - ’99) werd ik kringvertegenwoordiger van VRG bij Sociale Raad. Dat jaar hebben we, onder impuls van Rob Tilmans (vz SoRa, ’98 - ’99), SACHAROV opgericht: een overlegplatform van alle studentenresidenties. Zelf was ik nog betrokken bij RVS en ACCO. Het jaar daarna werd ik dan vrijgestelde (stafmedewerker) bij SoRa.

LOKO Alumni: Waar kwam het idee vandaan om een fuifzaal uit te baten?

Nico: De laatste vijf jaar van de vorige eeuw kampte Leuven met een groot gebrek aan fuifzalen. Door de verstrengde milieuwetgeving moesten verschillende zalen in Leuven de deuren sluiten waaronder de Corso (begin Diestsestraat, red.). Ook de Lido werd constant met sluiting bedreigd. In Leuven hadden zelfs al studentenprotesten plaats gevonden voor meer fuifgelegenheid.

LOKO Alumni: En daarom nam LOKO het initiatief zelf een fuifzaal uit te baten?

Nico: Bij SoRa wou ik er mee voor zorgen dat studenten het beter konden hebben. Belangrijk daarbij vond ik dat studentenvertegenwoordigers dicht bij de studenten moesten staan. Een eigen fuifzaal uitbaten zou dus enerzijds kunnen bijdragen tot een oplossing voor de fuifzalenproblematiek en anderzijds konden we onze studentenraad via onze fuifzaal bij de gemiddelde student meer gaan promoten. Er was echter nog een bijkomende motivatie: door het dalende aantal studenten zou de K.U.Leuven minder subsidies krijgen. Dit zou directe financiële gevolgen gehad hebben voor LOKO. We wilden met een fuifzaal zelf geld genereren voor LOKO. In die tijd kon je door een fuifzaal uit te baten nog veel geld verdienen, want het was een evidentie dat op een fuif 10 vaten bier werden gedronken, terwijl dat nu gemiddeld minder dan de helft hiervan is.

LOKO Alumni: Hoe ben je bij fuifzaal Albatros terecht gekomen?

Nico: De heer Roekeloos die eigenaar was van fuifzaal Albatros, was door enkele roekeloze beslissingen failliet gegaan. Ik was dit op een receptie te weten gekomen van meester Johan Bruyninckx. Ik heb dan met de curator contact opgenomen. Deze vroeg vijf miljoen frank voor het handelsfonds. Via de eigenaar van het gebouw kwam ik te weten dat het huurcontract spoedig zou verlopen. Uiteindelijk hebben we de zaal gekregen voor een vijfentwintigste van de oorspronkelijk prijs. We hebben dan Alle Noden Door Recreatie Elimineren (ANDRE) vzw opgericht. De leden van de coco van LOKO zaten in de RvB en ik was aanvullend AV-lid. Dat ben ik trouwens nog steeds.

LOKO Alumni: Is LOKO meteen begonnen met het uitbaten van de zaal?

Nico: De muziekinstallatie was compleet stuk, de kelder stond onder water en had een gasprobleem, als je de lichten aan de ene kant van de zaal aanstak, vielen ze aan de andere kant uit. De zaal moest compleet vernieuwd worden. Na onderhandelingen met MAES en Interbrew hebben we van MAES een interessante lening gekregen. Daarnaast moesten we ook nog wat bij de bank gaan lenen. Omdat we zelf geen kapitaal hadden heeft de K.U.Leuven borg gestaan voor deze lening.

LOKO Alumni: De zaal is dan geruime tijd gesloten geweest?

Nico: We hebben de werken op twee maand tijd laten afronden: in juni 2000 is Albatros als fuifzaal van LOKO geopend. Alles moest snel gaan: achter een valse muur vonden we een ingebouwde kast met glazen in. Omwille van de tijdsdruk hebben we tegen die kast een spaanplat gezet. Achter die plaat bevindt zich nog steeds die kast… met de glazen er in.

LOKO Alumni: Als je terugkijkt op heel die periode, is het uitbaten van een fuifzaal een goede beslissing geweest?

Nico: Ik denk dat we toen een absoluut noodzakelijke beslissing genomen hebben. Nog steeds drukt fuifzaal Albatros de marktprijs in Leuven. Ik denk dat het ook geholpen heeft om LOKO meer zichtbaar te maken in Leuven. De democratiserende gedacht achter fuifzaal Albatros moet blijvend uitgedragen worden om het project draaiende te houden. De huidige studentenvertegenwoordigers moeten inzien dat fuiven in Leuven dankzij Albatros goed betaalbaar blijft. Elke keer als ik in Albatros kom, kijk ik met veel genoegdoening terug op wat wij toen hebben kunnen realiseren. We hadden toen ook grootse plannen met het koetshuis. Die hebben we niet kunnen realiseren.

LOKO Alumni: Je bent naast advocaat ook lobbyist bij de wapenlobby voor sportschutters. Hoe heeft jouw ervaring als studentenvertegenwoordiger je hierbij geholpen?

Nico: In SoRa heb ik geleerd om de standpunten van anderen te begrijpen, ook al ben je het er helemaal niet mee eens. Je leert heel wat discussievaardigheden. Het heeft me geleerd dat je best met je tegenstanders aan tafel gaat zitten en dat praten er voor zorgt dat veel onbegrip kan vermeden worden, ook al heb je tegengestelde ideeën of belangen.