Sjarel
Back to the future.
Weer student voor één nacht.
Karel “Sjarel” Bolckmans
Een luie zondag namiddag begin september 2010. Om een of andere duistere reden verzeil ik op de website van de Landbouwkring (LBK) en vandaar op de website van LOKO. Tot mijn stomme verbazing lees ik dat het Plan Sjarel nog steeds bestaat. Ik google op “Plan Sjarel”. Bijna 3.000 hits! Het is net een donderslag. Dit kan niet. Ik zoek verder en lees allerlei heroïsche verhalen over grootse praesidiumfeesten in de Leuvense fakbars. Het Plan Sjarel blijkt nog steeds alive and kicking. Het eerste Plan Sjarel is inmiddels 20 jaar geleden. Tijdens het academiejaar 1990-1991 om precies te zijn. Uit de verhalen kan ik opmaken dat de oorspronkelijk idee en spirit van het Plan Sjarel nog steeds onveranderd verder leeft.
’s Avonds besluit ik via de LBK website een mailtje te sturen naar de LBK praeses. Een half uur later krijg ik een erg enthousiaste en hartelijke reactie. Het is bijna middernacht. P-J Wittocx zit te blokken voor zijn tweede zit. Gentechnologie van Volckaert. Nog steeds een erg encyclopedisch vak. De progressieve ideeën van het Plan Dillemans van 20 jaar geleden zijn blijkbaar niet echt bij iedereen doorgedrongen. Rector Roger Dillemans lanceerde in 1988 een hervormingsplan waarbij hij onder andere voor minder encyclopedische vakken pleitte en naar een opleiding streefde die meer gericht is op leren denken dan op leren onthouden. We wisselen uitgebreide mails uit over de oorsprong van het Plan Sjarel, over LOKO en over LBK. En ook over Bloedserieus, een evenement waar LBK mee is gestart tijdens mijn praeses jaar in 1990-1991. P-J nodigt me uit om nog eens naar de fakbar van LBK te komen. Maar hij moet eerst blokken voor zijn tweede zit, waarop enkele maanden stilte volgen.
Twee weken geleden krijg ik plots een mailtje van P-J met een uitnodiging om op 3 december naar het Plan Sjarel van de LOKO Alumni te komen in den Albatros. Ik besluit me in te schrijven. Via een speciale website, zoals dat tegenwoordig gaat. Niet lang daarna krijg ik een mailtje van Céline Eeckhout, ondervoorzitter van LOKO Alumni, die vraagt of ik nog andere oude zakken uit de vroegdagen van LOKO kan meebrengen. Ik contacteer een aantal oud-strijders. Helaas kan mijn bloedbroeder Bert Schoofs, ex-voorzitter van SoRa in 1989-1990 en praeses van VRG in 1990-1991, zich niet vrij maken. Bert is diplomaat in Moskou.
Het is 3 december. Ik ben er toch in geslaagd om een oude strijdmakker te mobiliseren. Benoit Lannoo. Ex-praeses van Historia. Samen met Steven Vanackere, nu federaal Vice-Eerste Minister en Minister van Buitenlandse Zaken en Institutionele Hervormingen heeft hij in 1986 nog de verzoeningsvergadering tussen ASR (Algemene Studentenraad) en KrUL (Kringunie Leuven) voorgezeten, wat uiteindelijk tot de oprichting van LOKO heeft geleid. Ik zat toen in de zaal. Als rechterhand van de Sociale Raad vertegenwoordiger van LBK. Allebei zijn Benoit en ik onze hele studentencarrière erg actief geweest binnen onze eigen kring en in SoRa en KriRa.
We spreken af in een pizzeria in de Brusselsestraat en halen oude herinneringen op. Benoit is tegenwoordig woordvoerder van Joëlle Milquet. Madame Non. Hij probeert me te overtuigen van haar grote gelijk. “Et pour les Flamands la même chose.” Even na 22.00 uur krijg ik een sms van P-J. We worden verwacht in Auditorium Lacroix, achter het Sint Pieter ziekenhuis. Het vriest minstens 5 graden onder nul.
Aan de poort worden we warm onthaald door LBK praeses P-J Wittocx, door ex-LBK praeses Matthieu De Block en door de Kringcoördinator van LOKO Jeroen Dewachter. Sympathieke gasten. Het klikt vanaf de eerste milliseconde. Het worden mijn metgezellen voor de rest van de nacht.